Kaaspannenkoeken, Friends en Project Y(oga)

Hoi,

ken jij de Beatles nog? Elke keer als ik de beatles hoor, denk ik aan goudgele kaaspannenkoeken.
beatles yoga
“With A Little Help From My Friends”

What would you think if I sang out of tune
Would you stand up and walk out on me?
Lend me your ears and I’ll sing you a song
And I’ll try not to sing out of key
Oh I get by with a little help from my friends
Mm I get high with a little help from my friends
Mm going to try with a little help from my friends
 

Toen ik klein was, bakte we elke zondag pannekoeken, mijn vader maakte een grote kom met volkoren beslag (het was de jaren 80, volkoren was toen de spelthype van nu). En samen gingen we bakken, praten, eten, en de beatles stonden op, hun lyrics hebben zich in mijn geheugen gegroefd:

Oh I get by with a little help from my friends.

Yeah! Toen dacht ik dat ik pannenkoeken nodig had, zoveel mogelijk! Maar wat ik nu het meeste mis, is het samen koken, praten, alles kwam ter sprake aan de eettafel, alles mocht gezegd worden.
Ik heb een vreselijk gelukkige jeugd gehad…nu ben ik zo’n 20 jaar verder van deze gelukzalige memory en ben ik nog steeds opzoek naar ‘somebody to love’ en jarenlang dacht ik dat ik niet geaccepteerd werd door anderen, dat mijn vrienden niet de juiste vrienden waren, dat ik niet begrepen werd, of juist buitengesloten.

Tot ik eindelijk begreep, dat ik de eerste stap moest zetten, ik was zo dicht als een mossel.

Ik heb lang geleden 5 sessies bij een psycholoog op de bank gezeten, in stilte. Ik moest praten en dat koste  90 euro per uur. En ik sloeg compleet dicht. Ik heb wel haar behaarde benen goed kunnen bestuderen, ik overwoog een mooie venus-scheerset voor haar aan te schaffen als afscheidkado. En een afsluitbare asbak, want toen rookte psychologen nog gewoon waar je bij zat (ja echt, mentholsigaretten).
Nu weet ik dat ik ‘friends’ heb, niet de 981 friends op Facebook, twitter of pinterest. Maar echte friends, een stuk of 5. Meer heb je echt niet nodig, verder heb ik geleerd dat je altijd jezelf kan zijn, ook als het even niet goed gaat. Ik ben daar een tijdje ‘te eerlijk’ in geweest en als mensen vroegen ‘hoe gaat het’ ik letterlijk aan de bakker vertelde hoe ik mij voelde op dat moment. Grappig dat je soms ook eerlijke antwoorden terug krijgt of een wazige blik. Maar dat maakte mij niet uit. Ik was allang blij dat ik bij mijn emoties kon en het kon delen!
Mijn missie is eigenlijk dit lied, ik wou niet alleen de Kundalini Yoga kennis overbrengen en leren aan jongvolwassenen, maar ook dat jullie elkaar gaan vinden, vertrouwen en koesteren, zoals vrienden dat doen. Mijn ideaal is een samenleving, waarin er plek is voor alle emoties, voor succes en voor falen, voor depressies en blijheid, voor alles wat het mensenleven een awesome experience maak.

Omdat te oefenen, heb ik Project Y(oga) (voorheen project X) in het leven geroepen: een plek waar jij helemaal jezelf kan zijn.

Kom vrijdag 27 februari naar deze speciale avond waar de yoga naar de praktijk brengen.
1 x vrijblijvend meedoen is 15 euro ipv 29,50
Er is nog plek in de groep, dus geef je daarna op voor een reeks van 5 of 10 avonden.
projectx yoga cursus

2 comments

  1. Fransje schreef:

    En ik maar wachten op dat recept voor kaaspannenkoeken…

    Maar in plaats daarvan een heel mooi en eerlijk verhaal 🙂

  2. admin schreef:

    Dat heb ik uiteraard ook, na 30 jaar pannenkoeken bakken is dit het ultieme recept:
    1liter biomelk
    4 bioeieren
    1 pak pannenkoekenmix (bio uiteraard)
    200 gram volkoren meel (moet ik er nog bijzeggen dat het bio moet zijn…)
    roomboter
    snufje zout.

    Melk en eieren lekker mixen, met de handgarde. Half pak pannenkoekenmix en aanvullen met volkoren meel tot je lekker lobbig beslag krijgt. snufje zout en zet intussen een koekenpan op het vuur, laat de pan warm worden en laat een klontje boter smelten.
    Mijn favoriet als kind was met extra, extra veel jonge kaas erop! zodra je het beslag in de pan hebt gedaan, neem je een plakje kaas, en ‘smeert’ die onder en boven in door het beslag heen, zodat er beslag komt op de bovenkant. Zo kan je de pannenkoek gerust omdraaien (met een platte spatel) zodat de kaas niet aan je pan plakt.

    heb geduld, laat de pannenkoeken rustig goudbruin worden. Sat nam!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *